Η Κεφαλονιά κατοικείται διαρκώς από την παλαιολιθική εποχή. Κατά τους ομηρικούς χρόνους αποτέλεσε και ένα τμήμα του βασιλείου της Ιθάκης. Κατά την αρχαιότητα άκμασαν τέσσερις πόλεις, που ήταν και ανεξάρτητα κράτη. Η Κράνη, οι Προννοί, η Σάμη και η Πάλη. Η Κεφαλονιά κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους και κατά το μεσαίωνα αποτέλεσε τμήμα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Κατακτήθηκε από τους Νορμανδούς, τους Ενετούς και για λίγα χρόνια από τους Τούρκους. Επανήλθε στην κυριαρχία της Βενετίας μέχρι το 1797, οπότε την κατέλαβαν οι Γάλλοι. Το 1864 το νησί εντάχθηκε στο ελληνικό βασίλειο. Στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο καταλήφθηκε από τους Ιταλούς, που απέβλεπαν στην ενσωμάτωση της Επτανήσου στην Ιταλία. Το 1943, οι Γερμανοί κατέλαβαν την Κεφαλονιά μετά απο μεγάλη μάχη με περίπου 12.000 Ιταλούς στρατιώτες, και οι περισσότεροι από αυτούς εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς.

Η Κεφαλονιά εκτός από τους πολέμους πλήγηκε και απο τους μεγάλους σεισμούς του 1953, όταν ισοπεδώθηκαν όλα σχεδόν τα οικήματα του νησιού. Έχοντας ιστορικά την τάση για μετανάστευση, οι Κεφαλονίτες διέπρεψαν σε πολλούς τομείς στα μέρη όπου εγκάταστάθηκαν.

Η Αγία Ευφημία

Συγκοινωνιακός κόμβος, γραφικότατο λιμάνι, τουριστικό αραξοβόλι, με άνετους δρόμους και τουριστικές ανέσεις, απέναντι απο την Ιθάκη. Το άσπρο εκκλησάκι της Αγίας Ευφημίας στο λιμάνι έδωσε το όνομα του στο χωριό. Εδώ έχουν εντοπίσει οι αρχαιολόγοι ίχνη από αρχαία έπαυλη και μωσαϊκά Ρωμαϊκής Περιόδου, πιστοποιώντας ότι ο τόπος αυτός ήταν εκλεκτός για τη δύναμή του προς στεριά και θάλασσα σε παλαιότερες εποχές.

Η Αγία Δυνατή και απέναντι το Καλονόρος κλείνουν στις πλαγιές τους τα 24 χωριά της Πυλάρου, δώδεκα σε κάθε ορεινό όγκο. Το καθένα με τη δική του ιστορία και πορεία μέσα στο χρόνο. Οι κάτοικοι είναι άλλοι αγρότες κι άλλοι ναυτικοί αλλά και επαγγελματίες σε τουριστικές επιχειρήσεις. Όταν σμίγουν στα πανηγύρια και στις γιορτές χορεύουν ακούραστα στους ρυθμούς του Μπάλλου και του Διβαράτικου. Κοιτίδα σπουδαίων ανδρών είναι η περιοχή. Εδώ είναι η γη του Μαρίνου Αντύπα, του Κεφαλονίτη που έγινε ηγέτης των αγροτών της Θεσσαλίας, αλλά και του λογοτέχνη Θέμου Ποταμιάνου.